Ritme zonder gezicht: het experiment van Art of Noise Soms ontstaat iets nieuws niet uit een plan, maar uit een vraag. Wat is muziek nog waard als je alle herkenning weghaalt? Wat blijft er over als melodie, zang en persoonlijkheid verdwijnen? Who’s Afraid of the Art of Noise? stelt precies die vraag[…]
Het hoofd gebogen, de rug recht: Willy DeVille na de storm Sommige albums maken geen lawaai, maar leggen gewicht. Coup de Grâce is zo’n plaat. Toen het in 1981 verscheen, had Willy DeVille zijn vaste bandleden achter zich gelaten. Niet uit rancune, maar uit noodzaak. Hij wilde iets anders maken, iets dat[…]
Het zachte vuur van Roberta Flack Er zijn albums die zich niet meteen laten kennen. Die zich langzaam openen, pas iets prijsgeven als je zelf ook stil wordt. Quiet Fire van Roberta Flack is zo’n album. Geen plaat die je bij de hand neemt, maar een die je aankijkt en zegt: luister.[…]
Verlangen in veren: ABC’s debuut ontleed Er zijn van die albums die meteen duidelijk maken dat ze geen toevallige verzameling liedjes zijn. The Lexicon of Love is vanaf de eerste seconde een statement: over stijl, over verlangen, over verlies en over hoe je al die gevoelens kunt vangen in drie minuten popmuziek[…]
Dromen met een rafelrand: Ronstadts vinylverleiding Linda Ronstadt’s Simple Dreams uit 1977 voelt als een zorgvuldig gevlochten draad tussen Americana, countryrock en hartbrekende pop. Het is geen schreeuw om aandacht, maar een uitnodiging om dichterbij te komen — precies wat deze plaat op vinyl zo onweerstaanbaar maakt. Je hoort het in haar[…]
Van de eerste dromen tot de fonograaf van Edison Wie vandaag een plaat op de draaitafel legt, beseft zelden dat er een lange en grillige weg aan voorafging voordat muziek ooit in groeven werd vastgelegd. Het idee dat klanken konden worden bewaard, ontstond in de negentiende eeuw, een tijd waarin geluid nog[…]
