| Terug naar Genre |
 |
|
 |
Rating: Excellent |
The O’Jays, een driekoppige soulgroep uit Cleveland, Michigan, vormen sinds eind jaren 1950 een broederschap waarin Eddie Levert, Walter Williams en William Powell hun stemmen in perfecte harmonie samensmolten. Na hun doorbraak met Back Stabbers (1972) bundelden ze opnieuw de krachten met het powerhouse-team Gamble & Huff. Ship Ahoy (1973) kwam voort uit hun gedeelde verlangen om commerciële succesnummers te combineren met maatschappelijk geladen thema’s. De titelsong, een episch statement over de trans-Atlantische slavenhandel, vormt het hart van de plaat – en zette de koers voor een album met diepgang.
Wat Ship Ahoy onderscheidt, is de symbiose van sociaal bewogen lectuur en die hemelse Philly-soul. De titelsong wekt bewogenheid met z’n kloppende bas, dramatische strijkers en geluiden van golven en zwepen – een muzikaal drama dat nooit de luisteraar loslaat. Daarnaast zijn er groovy protesttracks zoals For the Love of Money, met Anthony Jacksons iconische basloop die de hebzucht tot leven wekt. Tegelijkertijd zijn er liefdesballades – denk aan Now That We Found Love – die in hun eenvoud ongelooflijk ontroerend zijn. Waar hun voorganger vooral romantisch klonk, waagt dit album zich aan een bredere spelvloer: sociaal, persoonlijk, paginavul.
In vergelijking met Back Stabbers voelt Ship Ahoy verder ontwikkeld: de O’Jays laten hun intieme kracht samengaan met orkestrale pracht. De stemmen klinken rijper, wendbaarder. De balans tussen groove en boodschap is fijner afgesteld, zonder in wolligheid te vervallen.
Begin jaren zeventig was soul meer dan muziek: het was een podium voor bewustwording. De burgerrechtenbeweging had de weg geplaveid, samen met thema’s als ongelijkheid en milieu. Gamble & Huff en de Philadelphia International formuleerden die trends muzikaal. Ship Ahoy paste perfect in dat landschap – maar had toch lef. De titelsong was donker, zelfs grimmig, terwijl veel soulplaten van die tijd neigden naar positiever protest. Het album toonde: het genre kon rauw en eerlijk zijn, zonder massadrempel te missen.
Opgenomen in Sigma Sound Studios in Philadelphia, was Ship Ahoy het werk van de iconische MFSB-huisband, met muzikanten als Bobby Eli, Norman Harris en Vince Montana Jr. Producer- en schrijversechtpaar Gamble & Huff streefde naar perfectie, engineer Joe Tarsia ving elke nuance. De sfeer tijdens die sessies moet intens zijn geweest: je hoort het ambacht, de passie. Er gaan geruchten dat Ship Ahoy aanvankelijk bedoeld was voor Shaft in Africa, maar dat de O’Jays de song mochten claimen – een testimonial dat de muziek binnen één generatie zijn eigen verhaal kan schrijven.
De versie die hier besproken wordt, uitgebracht door Philadelphia International Records en gedrukt in Nederland, is een Europese persing uit 1973 met het kenmerk “Made in Holland” op het label. Deze persing werd vervaardigd door de CBS-fabriek in Haarlem, die sinds eind jaren zestig fungeerde als het centrale vinylproductiehuis van CBS in Europa. De klank van deze Hollandse editie is evenwichtig en ruimtelijk, met een zachte dynamiek die ruimte laat voor detail. Het laag is iets minder uitgesproken dan op sommige Amerikaanse persingen, maar de transparantie in de middentonen en de glans op de strijkers maken veel goed. De mastering klinkt alsof men gekozen heeft voor een soberder benadering: minder vet aangezet, maar daardoor ook minder vermoeiend bij langdurig luisteren. Het artwork is identiek aan de Amerikaanse gatefold-uitgave, met James Barkleys indringende schildering van de slavernij als visuele kern. De hoes voelt iets dunner aan, zoals vaker bij Europese persingen uit die tijd, maar de drukkwaliteit is helder en intact. De fysieke beleving is daarmee degelijk, zij het iets minder robuust dan zijn Amerikaanse tegenhanger.
Ship Ahoy in deze Nederlandse 1973-persing is een indrukwekkend document, juist omdat het laat horen hoe universeel deze muziek klinkt, ook buiten zijn oorspronkelijke context. Elke draaibeurt onthult nieuwe schakeringen in de samenzang, de arrangementen, de intentie. Deze versie is misschien niet de allerwarmste of krachtigste op vinyl, maar ze biedt een loepzuivere blik op wat de O’Jays op hun hoogtepunt te zeggen hadden. Dit is een plaat die je niet alleen hoort, maar voelt – zelfs als die uit onverwachte hoek komt. Een Europese echo van een Amerikaanse ziel, die nog altijd helder klinkt.
= Full Album Play List =
= Track List =
