Queen – (1975) A Night At The Opera
Er zijn albums die iets doen met je zintuigen, nog voor je kunt analyseren waarom. A Night at the Opera van Queen is zo’n plaat. Vanaf de eerste seconden voel je dat hier iets bijzonders gebeurt. Niet zomaar een rockalbum, geen verzameling hits, maar een muzikale achtbaan die alles omvat: theater, ernst, spel, woede, tederheid, ironie en bravoure. Queen durfde wat niemand op dat moment durfde. En ze kwamen ermee weg ook.
Dit is geen band die zich wil bewijzen binnen het genre. Dit is een groep muzikanten die het genre openbreekt, herdefinieert en herschept naar eigen maatstaven. Freddie Mercury, Brian May, Roger Taylor en John Deacon gebruiken de studio niet als opnameplek, maar als instrument op zich. Ze bouwen arrangementen op tot ze exploderen van ideeën. Niets klinkt ingehouden. Alles is over de top, maar dan met vakmanschap, controle en liefde.
En dat hoor je het best op vinyl. De gelaagdheid, de helderheid, de warmte van analoge opname komt volledig tot zijn recht. Elke track is een scène, een nieuw bedrijf in een muzikale opera waarin genres botsen, samenvloeien en elkaar opheffen. Bohemian Rhapsody is het centrum van de plaat, een muzikale geste die zijn weerga niet kent. Maar het is de omgeving van dat nummer die het geheel tot een meesterwerk maakt.
Love of My Life raakt je stil. Death on Two Legs snerpt. The Prophet’s Song zuigt je mee in een draaikolk van stemmen. Zelfs de ogenschijnlijk luchtige momenten, zoals Seaside Rendezvous of Lazing on a Sunday Afternoon, zijn uitgewerkt tot in de finesse. Queen maakt geen onderscheid tussen ‘serieus’ en ‘speels’. Alles wordt met dezelfde aandacht benaderd.
En dat is misschien de grootste kracht van dit album: het weigert keuzes te maken tussen stijlen, tussen hoog en laag, tussen kitsch en kunst. Alles mag bestaan, naast elkaar, door elkaar, over elkaar heen. Dat vraagt iets van de luisteraar, maar het geeft ook iets terug. Iets wat blijft.
A Night at the Opera is niet alleen een mijlpaal in de geschiedenis van de rockmuziek. Het is ook een herinnering aan wat muziek vermag wanneer ze onbevreesd is. Wanneer ze zich niet laat beperken door markt of genre of gemak. En dat maakt deze plaat nog steeds essentieel.
Klik hieronder voor de volledige recensie, waarin je het album ook direct kunt beluisteren tijdens het lezen.
| luister naar dit album |
